DAAU op COBRA.BE / LINK.1 / LINK.2

Goddeau / LINK

"Zelden zo'n mooi verpakte cd gezien als The Shepherd's Dream van Die Anarchistische Abendunterhaltung (yep, die naam is terug): een prachtig houten kistje met daarin mooie postkaarten. Smoke and mirrors om ons van de essentie af te leiden? Niet echt. Eerder een prachtige verpakking van een mooi cadeau.

Het moeten nochtans geen gemakkelijke vier jaar zijn geweest sinds Domestic Wildlife. Toen violist Buni Lenski aankondigde te vertrekken, betekende dat immers niet meer en niet minder dan dat DAAU (we houden het voor het gemak toch nog even kort) zichzelf opnieuw moest uitvinden. Wat doe je anders als een stichtend lid zomaar vertrekt, zijn dromen achterna?

Het vertrek van Lenski werd opgevangen door van de stilte het nieuwste groepslid te maken. "We hebben ervoor gekozen de viool niet te vervangen, omdat die een verlengstuk van Buni's persoonlijkheid was", is de uitleg. Het maakt voor de band in elk geval een groot verschil. Weg is de alle richtingen uit schietende muziek, vol noten die elkaar moeten opvolgen, het bombardement van ideeën. The Shepherd's Dream werd een rustige, intieme plaat die de nummers alle tijd en ruimte geeft om zich te ontplooien.

Soms is het album een regelrechte oefening in traagheid. Zo krijgt "Out Of The Woods" maar liefst vijftien minuten om zich langzamerhand open te vouwen, terwijl een accordeon zo traag mogelijk uitgerekt wordt. Pas in de tiende minuut vertoont de cello enige tekenen van gejaagdheid, maar de rest van de instrumenten laat zich niet pramen: de bas jogt rustig naar het einde en de klarinet sjokt zo mogelijk nog trager dan de accordeon. Het resultaat bezweert en hypnotiseert tot aan het wegsterven dat op zich nog eens twee minuten wordt gerekt.

Wat niet wil zeggen dat het altijd een gemakkelijke zit is. "We dachten inderdaad aan kabbelende beekjes en ruisende bomen", bevestigt de groep de betekenis van titels als "Visions Of Arcadia". Maar het durft als eens saai zijn in een idylle, en dik vijftig minuten gezapig luisteren naar zich ontplooiende neoklassieke muziek vraagt geduld en begrip van een mens. Maar dat is twee minuten later alweer vergeten, wanneer het allemaal de moeite waard blijkt te zijn.

De prachtige uitvoering van The Shepherd's Dream past bij de titel die op zijn beurt past bij de muziek. Alles is organisch, niets van vals plastiek. De tastbaarheid van het object past bij het organische van de muziek: zo aards dat het met zijn tenen diep geworteld in de grond het leven opzuigt. De Anarchisten blijven een verbazingwekkend uniek geluid in het Belgische muzieklandschap."

Soundslike / LINK

"Ruim jaar na hun laatste plaat, en goed 15 jaar na hun debuut is Die Anarchistische Abendunterhaltung (ooit vlotweg DAAU) er terug. Terug naar de basics, want personeelswissels en veel spelen en nadenken bracht de band terug tot een kwartet dat ook muzikaal teruggrijpt naar de beginjaren. Maar dan met veel meer maturiteit, en ja, kwaliteit. Voor de opnames doken Han Stubbe (clarinet), Simon Lenski (cello), Roel Van Camp (accordeon) en Hannes d’Hoine (contrabas) in hun eigen wereld, ver weg van de grote boze, en vertelden daar hun eigen, unieke muzikale verhaal op basis van improvisatie en niet bindende structuren. ‘A Matter Of Time’ is geen lukraak gekozen titel. De track start stil, ijl en zo minimaal dat ambient plots beladen muziek lijkt. Er zijn melodieuze ideeën, maar die worden in tijd en ruimte breed uitgesmeerd. Na een 8-tal minuten (we zijn net over halfweg) nodigt een akoestische drone de klarinet uit tot een eerste hint van opwinding. Het eerste glas wijn is leeg en je weet dat je vertrokken bent voor een relaxed uurtje luistergenot. Nergens krijg je makkelijk vat op de muziek. Die klinkt klassiek, is tegelijk tijdloos als hedendaags en heeft evengoed een jazzy inslag. De tracks zijn repetitief, minimaal, hypnotiseren maar kennen hoogtepunten en een enkele keer zelfs een meeslepende finale. De muziek schuwt elk goedkoop effect, maar schept een sfeer waar je liever niet meer van los komt. Een van de mooiere platen van dit jaar tout court. En de uitgave zal jouw uitgave nog dat beetje beter doen smaken (houten doosje, litho’s, …). Te koesteren!"

CuttingEdge / **** / LINK

"De jongens achter Die Anarchistische Abendunterhaltung zijn wel heel lang stil geweest. In 2006 verscheen nog 'Domestic wildlife' waarbij ze zich verstopten achter grote maskers en de bezetting groot genoeg was om een heel podium te vullen. Het bracht hen overal, maar de fans nergens. Zij die eerst verknocht waren aan het debuut (1995) met het magistrale 'Drieslagstelsel' hoorden niet veel meer van deze (tijdelijke) grootsheid in het andere werk. Tot nu.

Wanneer vier jaar later DAAU is afgeslankt tot kwartet en Simon Lenski het vanaf nu zonder zijn broer Buni, die in Parijs tot een groot violist uitgroeide, moet rooien. Het gemis aan de viool wordt in de huidige bezetting meermaals goedgemaakt door de accordeon van Roel Van Camp, de klarinet van Han Stubbe en de contrabas van Hannes d'Hoine. De naam (geplukt uit 'Der Steppenwolf' van Hermann Hesse) mag terug voluit worden geschreven, ook muzikaal is de band naar zijn roots weergekeerd.

Na het avontuur bij Sony dat DAAU als een wispelturig wonderkind deed rondzwerven en alle goede bedoelingen van hun debuut verloren gingen in een dikke brij van niemandsland, is 'The shepherd's dream' de gelukkige thuiskomst van de verloren zoon. De eerste dikke snaarplukken van 'A matter of time' klinken als één groot feest. Ook al is de algemene teneur er een van somberheid. Het ouder worden en het vele samenspelen heeft Simon en de zijnen uitermate deugd gedaan. De heren zijn zo op elkaar ingespeeld dat enkele jamsessies deze magnifieke plaat tot gevolg heeft. Het fijne kwartet, waarin de laagste noten overheersen, vecht met de klarinet. De accordeon wordt van zijn illuster marginaal imago ontdaan en eist af en toe een prominente plek op. Spanning drijft op, tot op het randje van explosief, ingehouden en gesmoord. De klassieke schoolmeesters krabben in hun haar. DAAU is niet te plaatsen bij de Russische groten of het Wiener multitalent Mozart. Een opleiding aan een conservatorium mondt niet steeds uit in een of ander groot filharmonisch orkest, maar kan evengoed leiden tot een grootste band in hun eigen minimalisme.

En dan hebben we het nog niet gehad over het hoesje. Of moeten we zeggen 'verpakking'? 'The shepherd's dream' zit, vergezeld van vijf postkaarten, één voor elk nummer met een eigen ets en potloodtekening, in een houten doosje. In het doosje zit ook nog een lege kartonnen hoes voor 'The dream live', een cd die je aankoopt na een DAAU-concert met de registratie van die avond. Zo heb je nog meer DAAU en is deze kleine houten box, nog meer, een echte schatkist."

Kwadratuur.be / *** (0,5) / LINK

"Die Anarchistische AbendUnterhaltung, misschien beter bekend als DAAU, is al langer dan vandaag een eiland binnen de Belgische muziekindustrie. Hun naamloze debuut was een klap in het gezicht van al wie achter de broers Lenski een zoveelste poging tot hitgevoelige popmuziek verwachtte en sedertdien is de groep blijven provoceren. DAAU maakte reeds van bij de start muziek die tussen alle genres in zweeft en doet dat in feite nog steeds. Alleen het opzet is bescheidener geworden: waar de groep in 1992 nog op de proppen kwam met een cd-boekje waarin naaktfoto's van de leden zelf stonden, komt 'The Shepherd's Dream' deze keer in een houten case met enkele getekende prenten erin. Liner notes in de zuivere betekenis van het woord zijn er niet meer, want wat moet er nog gezegd buiten de muziek? De vormgeving is overigens prachtig, uniek en vooral passend bij de muziek.

Fans vragen zich misschien af waarom het vier jaar duurde vooraleer DAAU met een nieuw album op de proppen kwam. Dat heeft alles te maken met het vertrek van één van de stichtende leden, Buni Lenski, zonder wie de groep bijna ophield te bestaan. Han Stubbe (klarinet), Simon Lenski (cello) en Raul van Camp (accordeon) besloten er echter toch mee door te gaan, maar dan zonder een nieuwe violist aan te nemen. Bijgevolg is het geluid van de band stevig veranderd, maar de nieuwe richting doet zeker niet onder voor wat DAAU in het verleden liet horen. Contrabassist Hannes d'Hoine wist met zijn stevige baswerk de herinnering aan Buni Lenski uit en roept de luisteraar naar het hier en het nu.

Of toch niet? DAAU's muziek heeft altijd al iets tijdloos gehad, maar zonder drums, zonder elektronische effecten en zonder zang mikt 'The Shepherd's Dream' duidelijk op de eeuwigheid. De sprookjesachtige landschappen aan de binnenzijde van de houten hoes en de zintuiglijke titels van de tracks doen evenzeer vermoeden dat DAAU aan de alledaagse werkelijkheid wil ontsnappen. Dat lukt de groep ook bijzonder goed. 'A Matter of Time' bouwt prachtig op en de manier waarop Han Stubbe met Oosterse toonladders speelt is werkelijk ontroerend. Ook in 'Out of the Woods' neemt DAAU uitgebreid de tijd om de melodie te ontwikkelen, en eenmaal ze binnendwarrelt is haar schoonheid niet meer te stuiten. In 'Girl, Swimming' mag Simon Lenski zijn cello fantastisch laten piepen, met dramatisch effect.

Desalniettemin duurt 'The Shepherd's Dream' net iets te lang. Die Anarchistische AbendUnterhaltung – een naam ontleend aan de roman 'De Steppewolf' van Herman Hesse – laat telkens de kracht van de melodie voor zich spreken, maar vervalt daarbij iets te vaak in hetzelfde procedé. De muziek barst te weinig écht uit haar voegen (hoewel de climax van 'Into the Wild' zeker bevredigend is) en had al bij al iets gevarieerder mogen zijn. De droom die de luisteraar nu krijgt voorgeschoteld is van een ontiegelijke schoonheid, maar blijft te veel uit hetzelfde vaatje tappen. Zodoende is DAAU's jongste een bijzonder album (zowel muzikaal als fysiek), maar geen meesterwerk."

Darkentries.be / LINK

"Het titelloze debuut van DAAU (zoals ze tijdens hun carrière consequent vermeld worden) ligt hier ten huize van en wordt met mondjesmaat nog regelmatig gesmaakt. Na dit debuut verloor ik echter mijn interesse, wegens de vele uitstapjes van de Anarchisten naar stijlen die me minder interesseren.Het was evenwel een blijde verrassing om de Anarchisten aan te treffen in het gelegenheidscollectief This Immortal Coil, dat met The Dark Age Of Love een prachtig elektro-akoestisch eerbetoon aan Coil op zijn naam staan heeft (zie recensie en eindejaarslijstje 2009). Besloten werd om de Anarchisten terug krediet te geven en dat bleek geen slechte keuze...

Op deze The Shepherd's Dream klinken ze -eindelijk?- als een groep die niets -meer?- te bewijzen heeft en daardoor komt het materiaal zeker tot zijn recht. De vijf behoorlijk lange nummers zijn ontstaan uit jamsessies, dus zonder voorafgaand concept. Deze back-to-basics methode heeft zeker z'n vruchten afgeworpen! De muzikanten zijn heel duidelijk naar elkaar beginnen luisteren, waardoor het samenspel heel organisch klinkt. Het kwartet van cello, accordion, klarinet en viool gaat op in een repetitieve oefining in rust, zonder te vergeten af en toe een speldeprik uit te delen. Zo komen de aloude dissonanten soms een kijkje nemen en horen we regelmatig nog die typische DAAU-drive. De mooiste momenten zijn echter voorbehouden voor de meest rustige stukken, zoals wanneer ze op het einde van A Matter Of Time doen wegdromen naar Nico 'Tantetje Dood' met haar oude harmonium.

Het spreekt voor de Anarchisten dat de verpakking en layout zeer verzorgd is: een houten kistje met voor elk nummer een geïllustreerde kartonnen fiche met pastorale landschappen, het brengt ons zeker in de juiste stemming... Het leukste nieuws is nog dat in de doos ook een hoes voorbehouden is om zelf een tweede CD toe te voegen. Deze CD kunt u kopen na elk concert van de aangekondigde toernee. De CD zal een liveopname bevatten van het bij te wonen concert en zal een kwartier na het concert ter plaatse (of achteraf via de website) aan te kopen zijn. Gezien het mooie geheel in concept en uitwerking nemen we niet graag het woord 'gimmick' in onze mond. In het geval van deze Shepherd's Dream spreken we liever van 'Toewijding', mét hoofdletter!"